Mounada maathugaLu

ಯಾಕೋ  ಈ ನಡುವೆ ಕವಿತೆ ಗೀಚಕ್ಕೆ ಸಮಯ ಇದ್ರೂ ಆಗ್ಲಿಲ್ಲ.
ಇವತ್ತು ತುಂಬಾ ಕೆಲಸ  ಇದ್ರೂ ಮಾಡಕ್ಕೆ ಆಗ್ಲಿಲ್ಲ... ಹಾಗಾಗಿ ಬರೆದೆ ಈ ಕವಿತೆ...

ಮೌನದಲ್ಲಿ,

ಮೂಕ ವಿಸ್ಮಯದಲ್ಲಿ,

ಮುಕ್ತಾಯವ ಬರೆಯಲೊಲ್ಲೆ...

ಕವಿತೆಯ ಸಾಲಲ್ಲಿ,

ಪ್ರಾಸದ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ,

ಮಾತನು ಮರೆಯಲೊಲ್ಲೆ...

ಹೂವಿನ ನಗುವಲ್ಲಿ,

ಗಾಳಿಯ ಅಲೆಗಳಲ್ಲಿ,

ಸಂತಾಪವ ಸೂಚಿಸಲೊಲ್ಲೆ...

ದ್ವಂದ್ವದ ಗಿರಿಯಲ್ಲಿ,

ನೆನಪಿನ ಹಾಳೆಗಳಲ್ಲಿ,

ಪೂರ್ಣ ವಿರಾಮವನಿಡಲೊಲ್ಲೆ,

ನೋವಲ್ಲಿ, ನಲಿವಲ್ಲಿ,

ಕನಸಿನ ಮರೆಯಲ್ಲಿ,

ಕ್ಷಣಗಳ ಮರೆಯಲೊಲ್ಲೆ ...

ಮೂಕವಾಗಲೊಲ್ಲೆ...

ಮೌನತಾಳಲೊಲ್ಲೆ...

ಮಾತಿಲ್ಲದೆ ಮುಕ್ತಾಯವ ಹಾಡಲೊಲ್ಲೆ...

BaLalida hoovu

 
ಬೆಂದುದೇಕೆ ಮನವಿಂದು,
ನೋವ ಕಡಲ ಜಲದಿ ಮಿಂದು. 

ಭಯದ ಕೋಟೆ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿದಿರಲು,
ಸೋಲ ಕೊರಗು ನುಗ್ಗಿ ಮೆರದಿರಲು,

ಬೆಂದುದೇಕೆ ಮನವಿಂದು,

ನೋವ ಕಡಲ ಜಲದಿ ಮಿಂದು?

ಸತತ ವಿನೂತನ ಪ್ರಯತ್ನವ ಮಾಡಿ,
ಸಕಲ ಸುವಿಧವ ಕಾಡಿ ಬೇಡಿ,
ಸೃಜನ ಸುಪ್ರೀತರ ಅಳಿದು ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿ,
ಸಂತ ಶರಣರ ತುಳಿದು ಕೈತಟ್ಟಿ ,
ನೀಚವಾಗಿದುದೇಕೆ ತನುವಿಂದು 
ಸುಖ ಭೋಗದ ಆವಿಗೆ ಬೆಂದು?

ದುಗುಡ ದೂರ ಅಳಿಸಿ ನಗಲು 

ಸೋಲ ಸೊಬಗ ಬಳಸಿ ಬೆಳೆಯಲು 

ಛಲದ ಕೋಟೆಯ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತಿರಲು,

ಜಯದ ಹಾದಿಯ ಅಟ್ಟಿ ನಡೆಯುತಿರಲು,

ಮುಳ್ಳಾಗಿಹುದುದೇಕೆ ಮರುಳೇ,... 

ಕನಸಿನೂರಿನ ಹೂವಿಂದು!

 ಕೃತಜ್ಞತೆಗಳು: ನನ್ ಅಮ್ಮ!!!

 
 

Naanu bareda kavithe neenu...

ನನ್ನ ಕಲ್ಪನೆಯ ಛಾಯೆ ನೀನು,

ನನ್ನ ಒಲವಿನ ಚಿಲುಮೆ ನೀನು

ಮನದ ತುಡಿತದ ಆಳ ನೀನು ,

ನನ್ನ ಕವಿತೆಯ ಸಾಲು ನೀನು.

ಮಿಡಿವ  ಮನದ ಮಾಯೆ ನೀನು,

ಒಲುಮೆ ಗರಿಮೆ ಹಿರಿಮೆ ನೀನು

ಹಗಲು ಕಂಡ ಕನಸ್ಸು ನೀನು,

ನನ್ನ ಕವಿತೆಯ ಮನಸ್ಸು ನೀನು. 

ಮುಗ್ಧ ಮನದ ಮೌನ ನೀನು, 

ಮೌನ ಮಿಡಿದ ರಾಗ ನೀನು.

ರಾಗದಾಳದ ಭಾವ ನೀನು 

ನನ್ನ ಕವಿತೆಯ ಪ್ರಾಸ ನೀನು.

ಪ್ರಾಣ ಪಕ್ಷಿ, ಪ್ರಣತಿ ನೀನು 

ಪ್ರಣತಿ ಕಂಡ ಬಿಂಬ ನೀನು,

ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ ನೀನು,

ನಾನು ಬರೆದ ಕವಿತೆ ನೀನು.
 

NenapinangaLadinda

 

ನೆನಪಿನಂಗಳದಿಂದ- ಬಾಳದಾರಿಗೆ 

ಋತುಮಾನ  ಹಗುರಾಗಿ ಎಲೆ ಚಿಗುರು ಬರಡಾಗಿ 

ಬೇಸತ್ತ ಮನಕ್ಕೆ ಚಿರಶಾಂತಿ ನಾ ಕೋರಿ ನಿಂತಿದ್ದೆ 

ಬಾಳ ಹೊಸ್ತಿಲ ಮೇಲೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತ 

ಹೊರಡಲೇ ನಾನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ? ಇಲ್ಲ ಹಿಂದಕ್ಕೆ?

ನೆನಪಿನಂಗಳದಿಂದ...

ಈ  ಜೀವನವೇ ಹೀಗೆ ಒಮ್ಮೆ ನಗು 

ಒಮ್ಮೆ ಅಳು ಮತ್ತೆ ಖುಷಿ ಜೊತೆಗೆ ಕಸಿವಿಸಿ 

ನಮ್ಮವರಾರು ಎಂಬ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ 

ಸಾಗಿ ಹಾಕುವ ಬದುಕು ಕಪ್ಪು ಮಸಿ.

ಬಾಳದಾರಿಗೆ ಗೂತಹೊಡೆದು ನಿಂತು 

ಕೈಚಾಚಿ ಕರೆವ ಪ್ರೀತಿ- ವಾತ್ಸಲ್ಯವನು 

ನಲ್ಮೆಯಿಂದ ಒದ್ದು 

ಇರುವವರು ಹೋಗುವವರೆಗೂ "ಯಾರು ಇಲ್ಲ, ಏನು ಇಲ್ಲ" ಎಂದು 

ಹೋದಮೇಲೆ "ಯಾರು ಇಲ್ಲ, ಏನು ಇಲ್ಲ, ಎಂದು

ಕಪ್ಪು ಮಸಿಯ ಬದುಕನ್ನು ಮತ್ತು ತೊಳೆದು 

ತಿದ್ದಿ, ತೀಡಿ, ಒಗೆದು, ಬಿಳಿಯ ಹಾಳೆಯನ್ನಾಗಿಸಿ 

ಮತ್ತೆ, ಯಾರು ಇಲ್ಲ, ಏನು ಇಲ್ಲವೆಂದೆನಿಸಿ   

ಸೂಕ್ಶ್ಮ ಭಾವನೆಗಳು, ಹಂಚಿ, ಹರಿದು 
ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಮನಸ್ಸು ಕರಗಿ ಮಿಂದು 
ಮಿಂಚಿ ಹೋಗಲಿರುವ ಕಾಲದ ಕೈಹಿಡಿದು 
"ಮುಂದಕ್ಕೆ!", ಎಂದು ಹಸಿ ನಗೆಯ ಬೀರಿ ಸಾಗಿದೆ 
                                                    ...ಬಾಳದಾರಿಗೆ ಮರಳಿ